RYTUAŁY ZWIĄZANE Z POLOWANIEM

Tańce związane z polowaniem na te lub in­ne zwierzęta, wykonywane przez taneerzy-myśliwych przebranych przeważnie w skóry zwie­rzęce lub tylko maski, uprawiane były przez wiele ludów północnej półkuli. W większości wypadków u podstawy tych tańców leżały za­pewne kreacyjne praktyki magiczne, mające na celu spowodowanie rozmnożenia zwierzyny łownej bądź też przybycia jej na ten teren z innych obszarów. Do takich zdają się właśnie należeć jw Azji Północnej tańce poprzedzające polowanie na niedźwiedzia oraz analogiczne tańce wykonywane przed łowami na łosie, re­nifery, morsy i foki, a w Ameryce Północnej przed łowami na (niedźwiedzie, bizony i jele­nie. Upolowanej zwierzynie składano .różne drobne ofiary-podarki, proszono o przebacze­nie za to, że ją zabito, aby się nie obrażała i nie odchodziła z terenów łownych. Peter Freuchen, który polował wraz z Eskimosami na wieloryby, pisał: „Kiedy przybyliśmy do obozu z pierwszym wielorybem, kobiety wy­biegły, żeby powitać zabitego zwierza i złożyć mu hołd. W dowód szacunku dla powalonego mocarza każda miała biały kamień przytwier­dzony do czoła kawałkiem foczej skóry. Nabie­rały wody do ust i wypluwały ją na pysk zwie­rzęcia. Wieloryb był witedy zadowolony i nie czuł urazy za to, że go zabito”. Myśliwi Kanady i Syberii po zabiciu niedź­wiedzia zwracali się do niego z następującymi słowami przeprosin: projekt „Nie gniewaj się, że mu­sieliśmy cię zabić. Jesteś przecież mądry i wiesz, że nasze dzieci cierpią głód. One ko­chają cię i zapraszają cię, abyś wszedł w ich ciała. Czyż to nie zaszczyt być spożytym przez dzieci wodzów?”.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply