MAGICZNA INTERPRETACJA

W magicznej interpretacji przestrzeni na szczególną uwagę zasługuje znaczenie granicy i jej funkcji. W kulturze ludowej Słowian spo­tykamy wiele zakazów i nakazów dotyczących granicy osiedla czy domostwa. Jako .pozostałość dawnego poglądu w naszym myśleniu codzien­nym (potocznym) funkcjonuje zasada zwyczajo­wa: przez próg nie witaj się. Jeszcze w XIX wieku wierzono, że człowiek, który przesunął kamień graniczny lub rozkopał kopiec, męczy się przy konaniu. Granicy strzegły dusze zmar­łych, tak jak domu strzegła dusza zmarłego nie chrzczonego dziecka, grzebanego pod progiem, który był granicą domostwa. U Słowian wscho­dnich stawiano jeszcze w XIX wieku na gra­nicy wsi słupy, pod którymi rozbijano garnki, używane podczas obmywania zwłok, oraz pa­lono mary i słomę, na których zmarły leżał. W ten sposób z rzeczy „nieczystych” dzięki kontaktowi ze zmarłymi tworzono zaporę gra­niczną.W starożytnej Grecji, w Atenach, sąd ska­zywał na wyrzucenie poza granice państwa wszystkich przedmiotów, które bez woli ludz­kiej przyczyniły się do czyjejś śmierci. W rzym­skiej mitologii funkcjonował Terminus — bóg granic państwowych i prywatnych miedz, któ­ry strzegł przestrzeni zorganizowanej przed ży­wiołami.Granica leżąca na styku dwóch ściśle rozgra­niczonych sektorów przestrzeni (pozytywnej negatywnej, zorganizowanej i żywiołowej) spełnia w myśleniu archaicznym dwojakie funk­cje: jest niebezpieczna, ze szczególną bowiem mocą przyciąga żywioły, ale zarazem będąc na styku przestrzeni zorganizowanej zapewnia bez­pieczeństwo znajdującym się w przestrzeni cen­tralnej.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply